บุหลัน รันตี

ชื่อจริง ไชโย สุวรรณ์

เกิดที่ ตำบลยางหย่อง  อำเภอท่ายาง  จังหวัดเพชรบุรี  วันที่ 11 พฤษภาคม 2509 พออายุได้สิบสองปี  ครอบครัวย้ายไปอยู่อำเภอสวนผึ้ง จังหวัดราชบุรี  จนถึงปัจจุบัน

เขียนเรียงความให้เพื่อนนักเรียนโรงเรียนมัธยมส่งอาจารย์เรื่องละยี่สิบบาท  เริ่มเขียนสารคดีเรื่องแรกเป็นสารคดีท่องเที่ยว ตีพิมพ์ในนิตยสารแค้มปิ้ง  คุณสมบูรณ์  บุญยดิษฐ์  เป็นบรรณาธิการ  ได้ค่าเรื่องห้าร้อยบาท  สมัยนั้นเรียนอยู่มัธยมศึกษาปีที่หก  โรงเรียนราชโบริกานุเคราะห์  จังหวัดราชบุรี

พอเข้าเรียนในคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง  เริ่มเขียนสารคดีป่าประจำในนิตยสารชีวิตกลางแจ้ง  คอลัมน์ “ปืนป่าและการล่า”  นามปากกา ช่อ  ชำมะเลียง  หลังจากชีวิตกลางแจ้งปิดตัวเองลง เข้าประจำกองบรรณาธิการนิตยสารเย่อกับปลา  แต่ก็เป็นช่วงสั้น ๆ เพราะนิตยสารได้เปลี่ยนแนวทางไปนำเสนอเรื่องเรือเร็วเสียเป็นส่วนใหญ่

เข้าประจำกองบรรณาธิการนิตยสารท่องเที่ยวตกปลา  ใช้หลายนามปากกา  เช่น  บุหลัน  รันตี, โยเนเจอร์, มิสเตอร์ขลุย  ระหว่างนี้ก็เขียนสารคดีส่งไปตีพิมพ์ในนิตยสารไฮคลาสและเพื่อนเดินทาง  โดยใช้นามปากกาบุหงา  รายา  และนิตยสารตกปลา นามปากกา ช่อ  ชำมะเลียง  มีโอกาสได้เขียนสารคดีชุด “คนไล่ควาย”  ลงตีพิมพ์ในนิตยสารฟ้ารายเดือนของคุณอาจินต์  ปัญจพรรค์  ได้รับคำติชมเป็นอย่างดีจากบทบรรณาธิการ  ทำให้เกิดกำลังใจอย่างดีเยี่ยม

หันหลังให้กับวงการนิตยสารแนวตกปลา และไม่เขียนหนังสืออีกเลยหลังเลิกทำนิตยสารโลกกว้าง – กลางแจ้ง  ไปทำงานวิจัยให้กับคณะนักวิชาการของกรมประมงในพม่า  เมืองทวายและมะริด  ต่อเนื่องถึงธุรกิจส่งออกปลาแม่น้ำ ไปยังประเทศญี่ปุ่นและยุโรป  เก็บตัวอย่างพืชพรรณและสัตว์น้ำในแม่น้ำมูลให้กับเอ็นจีโอก่อนสร้างเขื่อนปากมูล  เก็บตัวอย่างสัตว์น้ำในแม่น้ำเมยและสาละวิน ให้กับนักวิชาการกรมประมง ทำงานวิจัยด้านแมลงปีกแข็ง  ผีเสื้อและมอธท์(ผีเสื้อ กลางคืน) ทางด้านป่าตะวันตกของเทือกเขาตะนาวศรีในเมืองทวายและมะริด  ก่อนจะเป็นธุรกิจร่วมกับชาวญี่ปุ่น

ปี พ.ศ. 2536  เข้าทำงานในไร่อุษาวดี  ตำแหน่งหัวหน้างานแผนกไม้ดอกไม้ประดับ  เดินทางไปเรียนวิธีการปลูกและการจัดการกับกุหลาบสมัยใหม่ ที่ศูนย์พืชสวนดอยสะเก็ด  จังหวัดเชียงใหม่กับคุณนิกร  อินทุโสภณ  หัวหน้าศูนย์ฯ  เข้ารับการอบรมในกลุ่มไม้ดอกไม้ประดับ  คลินิกโรคพืช และแมลงศัตรูพืชที่กรมส่งเสริมการเกษตรกับคุณโอราฬ  พิทักษ์  ดร. เศรษฐพงษ์  เลขะวัฒนะ  และดร. สุรภีร์  กองไวรัสวิทยา

กลับมาปลูกกุหลาบตัดดอกสมัยใหม่ในกรีนเฮาส์  ซึ่งใช้สายพันธุ์กุหลาบตัดดอกขนาดใหญ่ของประเทศฮอลแลนด์  เพียงปีแรกหลังจากกุหลาบออกสู่ตลาด ก็สามารถยึดครองตลาดมาได้กว่าห้าสิบเปอร์เซ็นต์ ของร้านจำหน่ายดอกกุหลาบในกรุงเทพฯ

เป็นผู้บรรยายเรื่องการปลูกและการจัดการกับกุหลาบสมัยใหม่  การจัดการเรื่องดินให้กับนักศึกษา  และหน่วยงานต่างๆ แทบทุกอาทิตย์ ปี พ.ศ. 2539  รับตำแหน่งผู้จัดการไร่อุษาวดี  บริหารจัดการจนไร่อุษาวดีได้รับรางวัล “สิงห์ทอง”  จากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

ปี พ.ศ. 2545  เริ่มเขียนหนังสืออีกครั้งเป็นสารคดีท่องเที่ยวตกปลาในป่าพม่า  ตีพิมพ์ในนิตยสารเย่อกับปลา  ชุดฝ่าพรมแดนเลือดรัฐกะเหรี่ยงฯ  นามปากกา  บุหลัน  รันตี  และสารคดีชุดแดดร่ม – ลมโชย  นามปากกา  ช่อ  ชำมะเลียง

ปัจจุบันดำรงตำแหน่งผู้จัดการไร่อุษาวดี  ดำเนินกิจการด้านการท่องเที่ยว รีสอร์ท สวนอาหาร และสวนกุหลาบในลักษณะท่องเที่ยวเชิงเกษตร  เป็นกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน  เป็นประธานชมรมผู้ประกอบการท่องเที่ยวสวนผึ้ง – บ้านคา  จังหวัดราชบุรี  และประจำกองบรรณาธิการนิตยสารเย่อกับปลา

ผลงานตีพิมพ์
1.ย่ำไปในไพรเถื่อน
2.เสียงเพรียกจากบังคะยู
3.แดดร่มลมโชย
4.ผีโป่งที่ทุ่งกินเจ้า
5.ผีหลวง
6.นรก9วันในแดนกะเหรี่ยง
7.ค่ำคืนในเหมืองร้าง